Gemis

Of ik het erg vind om dood te gaan? Op dit moment niet, maar het is gemakkelijk praten als je nog niet met één been in het graf staat. Misschien dat meneertje Dood me dan wél de stuipen op het lijf jaagt. Maar wat ik nu wél al zeker weet, is dat ik het erger zou vinden als niet ik maar mijn man een ongeneeslijke ziekte had gekregen. Dat IK me in zou moeten gaan stellen op een toekomst zonder hem. 

Gisterenavond schoot me dit te binnen terwijl ik hem riep om een joekel van een spin op te ruimen (nou ja, liever gezegd: uit de weg te ruimen, sorry dierenpartij-aanhangers!). Ik bedacht hoe fijn het is dat hij deze klus net iets minder vervelend vindt dan ik. En wat ik zonder hem zou moeten. Zonder mijn man bedoel ik dan, niet zonder die spin). 

Sinds ik de diagnose kanker heb, heeft mijn man al heel veel rekenwerk verricht. Helaas konden we mijn levensverzekering ineens niet meer verhogen, maar dankzij Excel weten we precies wat hij nog overhoudt als ik ga hemelen. Dat hij in dit huis kan blijven wonen als hij dat wil. Dat geeft rust. In hetzelfde overzicht staat ook wat ik overhoud als ik de langstlevende ben. Ik heb geen idee waar hij op uit kwam, want het interesseert me totaal niet, vast omdat ik verwacht toch eerder dood te gaan. 

Best wel naïef natuurlijk, verwachten dat hij onsterfelijk is. En dat in een wereld waar dagelijks fietsers geplet worden onder SUV's of autobussen. Waar mensen hartaanvallen krijgen die ze niet overleven (omdat mensen zoals ik niet hebben leren reanimeren). Waar mensen heel ongelukkig van een trap vallen zodat ze het niet na kunnen vertellen. En zo zijn er nog legio doodsoorzaken te bedenken.  

Als mijn man onverwacht zou sterven, dan moet ik Heel Veel Zelf Uitzoeken. Knalt de stroom eruit? Normaal hoef ik dan alleen maar Jóóóóóóóóóós te roepen. Of ik kan al aan luid gevloek horen dat hij de stroomuitval ook heeft bemerkt en op weg is naar de meterkast. Ik weet inmiddels wel dat een tuinlamp bij ons meestal de kortsluiting veroorzaakt als we per ongeluk de schakelaar indrukken. Maar hoe ik kortsluiting oplos? Ik weet de meterkast te vinden, maar heb hem nooit echt goed van binnen bekeken.  

Komt er geen warmte van de radiator? Weet Jos altijd snel op te lossen met de app op zijn telefoon. De telefoon waarvan ik niet eens de pincode weet.  

De jaarlijkse belastingaangifte invullen? Nog nooit gedaan!  

De heg snoeien? Heel vaak gedaan, maar mocht ik niet meer toen ik vier keer achter elkaar door het elektriciteitssnoer was gegaan. Het is echt een wonder dat ik al mijn vingers nog heb.  

Ik ben dus best wel als de dood dat Jos eerder doodgaat. En hoewel onze verzekeringsagent en een tuinman wat van Jos zijn praktische taken over kunnen nemen, zou ik hem zeker ontiegelijk missen. Er is volgens mij echt geen man die beter bij mij past.  

Nee, laat mij maar lekker eerst gaan, dan maak ik het (waar dat dan ook mag zijn) alvast gezellig voor 'm. Kook ik een lekkere Italiaanse pasta met tiramisu als toetje. Gelukkig heb ik zelf ook wat kwaliteiten die hopelijk ook gemist worden als ik er niet meer ben.