Sinds ik met pensioen ben, probeer ik elke vorm van stress te vermijden. Ik heb mijn portie wel gehad, alhoewel de term stress wel erg makkelijk en snel wordt gebruikt als je het gewoon een beetje druk hebt. Volgens een artikel dat ik laatst heb gelezen, beïnvloedt stress je vooral in het reguleren van je denkpatroon, emoties en gedrag waardoor het je functioneren aantast. Dat is mij slechts maar enkele keren en kort overkomen.

Zondag, vriend en ik zijn buiten bezig. Hij met klussen aan het tuinameublement, ik met het schrijven van een stukje. Van dat laatste komt weinig terecht. Buurman van twee tuinen verderop is aan het donderjagen met één van zijn peuters. Geen idee wat ze precies doen, vast iets met kietelen ofzo, want de kleine schatert het uit. En ik gier dubbel zo hard mee, zo aanstekelijk dit. Baby’s en peuters, heerlijk.

Mijn hele leven roep ik al dat ik voor de duvel nog niet bang ben. Ik durf alles! Maar da’s niet waar. Ik wás voor de duvel nog niet bang. Ik durfde alles…

Ik ben benieuwd wat er door mijn opa zijn hoofd ging toen hij in de jaren 60 vernam dat Europa gastarbeiders wierf. Ik heb het hem wel eens gevraagd. Waarom zou je je vertrouwde nest verruilen voor dit kikkerlandje? Destijds leefde hij in het Rifgebergte, het noorden van Marokko. Primitief kan je het zeker noemen. Met vijf dochters en drie zonen verbleven mijn opa en oma in een kleien huisje.

Een ander sneu voorbeeld was de voetballer van PEC Zwolle, die twee decennia terug (oké, toen heette het FC Zwolle) regelmatig vieze overtredingen maakte tijdens mijn fitnessdiensten. Er was geen bal in de buurt, hij speelde puur op de vrouw. Ondergetekende was de klos.

Ken je dat gevoel, wanneer je ogen zo zwaar worden dat je ze het liefst zou laten dichtvallen om weg te drijven in een heerlijke rustgevende slaap? Het maakt je niet meer uit dat je die film op tv mist of de lezing van een interessante spreker waar je naar hebt uitgekeken. Niks voelt lekkerder dan toe te geven aan dat grote verlangen van je ogen.

Mijn dochter is van de kerstpolitie. Haar kerstversieringswet is er nog altijd niet officieel door, maar de regels zijn simpel. Kerstbomen en bijbehorende decoraties mogen slechts binnen een bepaald tijdvak ‘shinen’. Tussen 5 december (de verjaardag van de goedheiligman) en 13 januari (de verjaardag van de kerstpolitie zelf). Hierna of ervoor zijn kerst-gerelateerde versieringen, sfeer-technisch, onaanvaardbaar.

<Onze soort, Homo Sapiens, is ontstaan op het Afrikaanse continent. Een kleine zwarte vrouw is ons aller gemeenschappelijke voorouder. Afrika is nu het continent dat is achtergebleven na eeuwen van uitbuiting vanuit de vele naties op andere continenten. Ja, en ook wel door onze zetbazen in Afrika zelf. Afrika is nu een gewild afzetgebied van afgedankte wapens en autowrakken. We roven er diamanten, kobalt en zo meer.

Toen ik jong was, dacht ik dat mijn ouders en grootouders geen seks meer hadden. Ik moest er ook niet aan denken dat dit wel zo was en hoe het er dan uit zou zien. Getver! Het kwam ook niet ter sprake aan de etenstafel of zo, en ondanks dat wij met z’n allen op een kleine zolderkamer sliepen, is mijn slaap nooit verstoord geweest door geluiden die op enige seksuele activiteiten wezen. Nu ik zelf een vader en opa ben, weet ik beter; het moet zich destijds ook allemaal in het g

Mijn zus vertelde laatst over haar oudste dochter. 20 is ze en een klassieke beauty. Ze lijkt wat op haar tante. Qua karakter. Lief, sociaal, vriendelijk, toegankelijk, aardig voor iedereen en dat brengt haar af en toe in de problemen. Er bestaan namelijk simpele heerschappen die ‘vriendelijk’ interpreteren als ‘instant neukbaar.’ Weet tantelief over mee te praten.