Als fitte vijftiger ben je normaliter nog niet bezig met het fenomeen sterfelijkheid. Maar nu, nauwelijks bijgekomen van het besef de vijftig te zijn gepasseerd, neemt mijn leven een onomkeerbare wending.

Afgelopen weekend nam een beklemmend gevoel mij over. In eerste instantie had ik geen idee waar dit gevoel vandaan kwam en ‘mijn hoofd’ gaf aan dat het misschien met het onvermijdelijke einde van de zomer te maken had.

Geïnspireerd door aardbevingen en aanmoedigingen vanuit de politiek besluit Groningen voor afscheiding van Nederland te gaan, en een eigen Vrijstaat op te zetten.

Ik doorblader de krant en bots daarbij op het interview met Ousmane Dia. Ik ken de gruwelijke feiten intussen en hoop dat het me deze keer zal lukken erover te lezen. Dat is onze plicht. Maar terwijl ik begin lopen mijn ogen al over.

‘Wie zou het woord vergaderen hebben bedacht’, dacht ik en besloot dat dit woord thuishoorde in het rijtje stoffige woorden. Deze voorspelbare, op vaste tijden georganiseerde overleggen worden vaak geassocieerd met saai, vervelend, eindeloos en slaapverwekkend.

Nu de vakanties voorbij zijn wordt het overal weer wat rustiger. Tjee, wat was het druk overal met allerlei soorten en smaken aan mensen. Fons zet 5 vakantie-observaties op een rij, zodat je nog even kunt nagenieten.

Nergens kan ik een stappenplan vinden. Waar doe ik goed aan? Wanneer is de tijd rijp genoeg? Hoe bereid ik je voor op deze nieuwe stap in jouw leven? In het leven van ons samen.

Minister Grapperhaus heeft de coronaregels overtreden. Maakt dat hen ongeloofwaardig en moet hij aftreden?

Hoewel Amsterdam en/of Ajax altijd wel een (ongewassen) vingertje in de pap lijken te hebben bij een crisis die Rotterdam in hart en nieren raakt, kunnen we in dit geval niemand anders de schuld geven dan onszelf. Want zeg eens eerlijk: Hoe groot was de afstand tussen jou en je buurvrouw vanochtend toen jullie stonden te kwebbelen over ‘de jeugd van tegenwoordig’ die zich maar niet houdt aan de basiscoronaregels? Hoe vaak was jij je handen nog dezer afgelopen dagen?

Als in alle Nederlandse straten een doodse stilte valt en uit elk huiskamervenster een kleurig schijnsel straalt, weten we dat het weer zo ver is: de televisie zendt Bankgiro Miljonairs uit!