31 januari 1953, windkracht 11, springvloed. Autoriteiten grijpen niet in, her en der slaat het water over de dijk. Ze lijken het te houden, maar het zijn enkele zwakke plekken die niet opgewassen zijn tegen de immense waterdruk. Er spoelt een klein beetje zand weg en het eerste sleufje is een feit.

Ik ben het spuug- en bloedzat. Jij ook, hoop ik. Elke maand opnieuw dezelfde kop: Vrouw vermoord door partner. Elke maand opnieuw dat schrijnende verhaal.

Er loopt een rat in onze tuin! Door het eetkamerraam zie ik hem met zijn dikke staart zó de border insluipen. Even later struint hij gezellig tussen de struiken. Smakelijk eten, Ilse.

In onze wereld zijn vele geloofsstromingen en gelukkig kunnen deze in de meeste gevallen gewoon naast elkaar worden beleden. Helaas zijn er ook bevolkingsgroepen die elkaar naar het leven staan omdat de ene groep de andere het licht in de ogen niet gunt. Waar dat toe kan leiden in de wereld zien we iedere dag om ons heen.

De dood van Lisa (17) vond een kleine maand geleden nog geen kilometer van mijn kantoor plaats. Het bindt ons land in de afschuw voor de daad, maar houdt ons tevens verdeeld over de oorzaken en oplossingen.

Ik herinner me die ochtend nog als de dag van gisteren. Het was koud, grijs, en mijn hoofd voelde alsof iemand er een kloppend...

‘Koffie dames!’

Het gesprek ging over kersen. Mijn tafelgenoten stonden stil bij de nu gangbare kwaliteit ervan. "Ze zijn hartstikke hard, hebben...

De coalitie is dan toch, zij het iets later dan verwacht, geklapt. Opnieuw speelde migratie een hoofdrol in dit politieke drama. Vier...

In mijn eerste columnbundel beschreef ik trots hoe ik 's avonds met mails en brieven zaken oploste die ik overdag verprutst had. Nu ik...